Każdego ranka stary mężczyzna, będąc na ogromnym kacu, z irytacją strzela do słońca. Jest emocjonalnym wrakiem, który stroni od optymizmu, w tym budzących nadzieję promieni słońca.

Evind jest zgorzkniałym, starym wilkiem morskim. Mieszka na swym kutrze Jernanger, który od lat jest barem dla mało wymagających klientów. Łajba Evinda to kupa żelastwa, będąca jednocześnie metaforą jego zmarnowanego życia. Mężczyzna żyje przeszłością – miłością do dziewczyny, którą w młodości odtrącił, a która później wyszła za mąż za innego. Po latach nadchodzi czas na stawienie czoła przeszłości.

Dramat ukazany w filmie, chce być większy niż faktycznie jest. I to nie dlatego, że zmarnowane życie samotnika nie jest niedostatecznym nieszczęściem. Winną obarczyć należy reżysera, która ulega pokusie dramatyzowania i wyciskania łez, które nawet nie napływają widzowi do oczu. Tak więc, mały dramat, sili się na bycie wielką tragedią, a nadzieja na ewentualne podziwianie krajobrazu północnych fiordów Norwegii, spełza na niczym. Zaskakująca porażka.

Jernanger / Shooting the Sun / The Storm in My Heart

Pal Jackman

2009