Złoty Lew weneckiego festiwalu w roku 1958 roku przypadł japońskiemu Rykszarzowi w reżyserii Hiroshiego Inagakiego i z Toshiro Mifune w roli głównej. Jest to piękna opowieść o przyjaźni, oddaniu, człowieczeństwie i bezinteresownie niesionej pomocy.

Za pozornie beztroskim tytułem ostatniego filmu Philippe Lioreta – Welcome – kryje się gorzka ironia. Hasła o otwartości, czy serdecznej gościnności pozostają pustymi frazesami, jeśli nie idą za tym żadne czyny. Dotyczy to tak samo zwykłych ludzi, jak i państwa, jego instytucji, czy prawa. Lioret demaskuje to w opowieści o instruktorze pływania i nielegalnym imigrancie z Iraku, który przepłynąć chce Kanał La Manche, by dostać się do swej ukochanej.

Bohaterem filmu Prorok Jacquesa Audiarda jest 19-letni Malik El Djabana – francuski Arab – który trafia do za kraty na sześć długich lat. Jest nowicjuszem w więziennej rzeczywistości, więc często popełnia niewybaczalne błędy. Chociażby ten, że nie asymiluje się z innymi Muzułmanami (nie prosi o przeniesienie do bloku, w którym są ich cele), albo ten, że nie zawiera nowych znajomości, co czyni z niego łatwy cel ataków innych osadzonych.

Scenariusz do irańskiego Klucza (1987) napisał Abbas Kiarostami, który zasiadł również za stołem montażowym. W filmie tym dostrzec można doświadczenie, które Kiarostami wyniósł z obserwacji dzieci, które były bohaterami jego krótkometrażówek z początków filmowej kariery. Reżyserią Klucza zajął się debiutujący Ebrahim Forouzesh.

Ten wczesny film Mohsena Makhmalbafa zapowiada już późniejszą wielkość reżysera jako twórcy obrazów poetyckich i pełnych humanizmu. Historia tytułowego rowerzysty jest metaforą ludzkiego życia oraz przeznaczenia, które decyduje o losie człowieka podążającym swą drogą niczym w zaklętym kręgu.

Kondory Wschodu (1987) mimo że opierają się na kilku amerykańskich kliszach, nie są wcale tanią podróbką. Wręcz przeciwnie. To jeden z najlepszych filmów akcji, który powstał w złotym okresie hongkońskiego kina lat 80. W projekcie wzięły udział takie sławy jak: Sammo Hung, Biao Yuen, Corey Yuen, Woo-ping Yuen i legendarny producent wytwórni Golden Harvest Raymond Chow. Wszystkie te nazwiska znacząco wpłynęły na ostateczny kształt obrazu.

Po wystawnych, pełnych kolorów i spektakularnych akcji filmach (Hero, Dom latających sztyletów, Cesarzowa – klątwa złotego kwiatu) Yimou Zhang powrócił do skromnych, ale przepełnionych ciepłem i humanizmem opowieści o zwykłych ludziach. Tysiące mil samotności może nie są najlepszym dziełem w dorobku chińskiego mistrza, ale na pewno warto było czekać tak długo na wzruszającą opowieść o ojcowskiej miłości.